• Mendoni se negociatat e reja maxhorance-opozite do t´i japin fund krizes?

PO

JO

Ndoshta

Se di

[ Rezultate ]

Ky i kurrgjësë

Hiçgjëja dhe asgjëja një ditë u grindën tej mase sepse numri i atyre që i përkisnin këtyre dy kategorive ishte rritur aq shumë saqë nuk mund të përcaktohej kufiri ndarës se sa i përkisnin kategorisë së hiçgjësë dhe sa kategorisë së asgjësë. Duke pasur si kriter bazë zeron, hiçgjëja dhe asgjëja si dy binjake rebele po tentonin t’i grabitnin njëra-tjetrës pasuesit vet.

Por, ekziston edhe një kategori jo e vogël njerëzish që nuk i përkasin as njërës dhe as tjetrës. Ata janë parkuar në rehati të plotë brënda një kategorie tjetër asaj të kurrgjësë e cila në ndryshim nga “hiçi“ dhe „asi“  që nuk bënin gjë, këta të kurrgjësë, ishin kurrë në raport me gjënë. Për ta sqaruar konceptin, themi nuk mjafton që të mos bësh gjë apo kurrë të bësh ndonjë gjë, por mundesh që të bësh gjëra të cilat kurrë përbëjnë ndonjë gjë. Dhe pikërisht ata të kurrgjësë të cilët bëjnë ndonjë gjë e cila nuk përbën gjë, përpiqen të prishin çdogjë.

Me guximin budalla të zeros në përpjekje për të zeruar realitete dominuese në Shqipëri, duke u përpjekur me shkrime të cilat zerojnë nënshkruesin dhe organin që i boton, këta individë si rriqna parazitare kundrojnë plot mllef të kundërtën e tyre.

Këta të kurrgjësë me vetëdije të plotë kanë vendosur të ngelen një zero e shkëputur në raport me shoqërinë duke mbartur mbi vete kurrgjë vlera si dhe duke u transformuar në një kazan të pazbrazur mbeturinash botëkuptimore. Nëse këta individë do t’i bashkoheshin, ani edhe si zero shoqërisë, do të kontribuonin në rritjen e vlerës së kësaj shoqërie, sepse kjo zero pas vlerave numerike të shoqërisë do të mund të përmirësonte veten dhe shumësinë në përgjithësi. Por, duke qenë të vetëm, të shkëputur, këta zero të izoluara mundohen të shumëzohen me të tjerët duke prodhuar zbrazëtirë.

Përpjekja e zeros së veçuar për të ndryshuar realitetin duke mos mundur të prodhojë veçse zero informacion dhe zero induktim të opinionit publik, në një situatë tipike shqiptare, atë të kequdhëzimeve në udhëkryqet historke, përbën një tentativë të dështuar konceptuale ngase për t’u përballur me gjëra të mëdha duhen po ashtu potenciale të mëdha.

Nuk kam dashur as të reagoj por as edhe të mendoj për një emër të ngjitur jo rastësisht në një gazetë të tipit „ mos e përdor-hidhe“ i cili atashuar në botën kaq shumë të preferuar sot, atë të gjithologjisë, rreket të fitojë statusin e gjithologut me zero shanse.

Zotëria në fjalë, ka pak gjasa që unë t’ia përmend emrin për shkak të frikës së ndonjë ndotjeje të mundshme, pas shumë aventurave gazetareske ku në shumicën e rasteve prevalonte kategoria e kurrgjësë, papritmas fillon një fushatë spërkatjeje antimuslimane dhe antiqyetare duke përdorur zero argument, zero informacion dhe zero etikë. Sigurisht që gjëja e parë që bëra dhe që ia këshillova të gjithë miqve të mi ishte mos humbja kohë duke u barazvlerësuar me zeron, por, kur një natë shoh që kjo zero ishte ftuar në një  talk-show  që në të shumtën e rasteve i përkiste kategorisë së hiçgjësë, dhe po induktonte me të madhe opinionin publik për vërtetësinë e kurrgjësë, vendosa të ndryshoj mendim dhe të reagoj.

Pra, domethënë, sot mjafton të jesh pjesëtar i denjë i kurrgjësë dhe të projektorësh në mediat e hiçgjësë për të sulmuar fare kollaj një popullsi të tërë e cila si bartëse e virtyteve në sajë të besimit të vet përpiqet të jetë një vlerë e shtuar larg zbrazëtirës.

Ky i kurrgjësë bën thirrje për ndalimin e praktikave, institucioneve dhe infrastrukturës së myslimanërisë shqiptare duke kërkuar nxjerrjen jashtë ligjit të kësaj feje në Shqipëri, duke quajtur armik personal çdo praktikant të saj dhe duke bërë thirrje për urrejtje kolektive ndaj këtij besimi, përmes nxitjes  së konfliktit ndërshoqëror.

Ai përdor nacionalizmin si kriter bazë për vlerësimet e tij ku në emër dhe për hir të tij rrafshon fenë si nocion mbikombëtar. Pra, karakteri universal i  praktikave dhe doktrinës së fesë sipas tij duhet të jetë derivat i nacionalizmit i cili si nocion përveç kufizimit konceptual dhe gjeografik është edhe i  kufizuar në kohë.

Por e veçanta e nacionalizmit të kurrgjësë është se ky nocion në ndryshim nga nacionalizmi klasik ku fetë kanë qenë pjesë thelbësore në forcimin e tij, nacionalizmi i kurrgjësë sulmon njërën nga fetë e shqiptarëve, atë më të madhen, islamin, në emër të shpëtimit të identitetit nacionalist. Këtë e bën duke manipuluar me faktin se mbështetësit e kësaj feje janë pakica kombëtare duke u përpjekur për të „spastruar“ gabimin e tij konceptual të nacionalizmit dhe fesë.

Një pakicë kombëtare në optikën e këtij të kurrgjësë, ka zaptuar me fenë, praktikat dhe ideologjinë e vet maxhorancën shqiptare e cila duhet me çdo kusht çliruar nga ky konspiracion antikombëtar.
Tani, mendoj se të gjithë jemi të një mendjeje mbi kotësinë e tezave të kurrgjësë, por ajo që na bën kurioz të gjithëve është fakti se si në këtë Shqipërinë tonë të dashur e të shtrenjtë, si në asnjë vend tjetër, mendime apo teza të cilat janë thelbësisht antikombëtare, antipopullore dhe antilogjike, promovohen kaq zëshëm.

Nuk ka një kod të nënkuptuar konsensual siç ndodh me qytetërimet e tjera ku e kaluara historike përbën vlerë dhe krenari për rrjedhojë ajo përdoret nga elitat për të forcuar konstruktin social të brezave të rinj. E kundërta ka ndodhur dhe vazhdon të ndodhë me ne në Shqipëri, ku e kaluara jonë historike shpërfillet dhe keqserviret duke shpërbërë strukturat dhe thurjet sociale ndërmjet brezave dhe duke prodhuar sisteme mostra siç qe ai i pas çlirimit.

Në thelb thirrjet skizofrenike të pjesëtarëve të kurrgjësë për një qilizmë historik duke fshirë nga memoria kombëtare rreth gjysmë mijëvjeçari të historisë, janë tentativa që përmes shkatërrimit të së shkuarës, pasqyruar në botëkuptimin dhe praktikat e veta, të mund gjoja të ndërtojnë të ardhmen. Por si mundet që të ndërtohet një ardhmëri e mirë nëse bazohet mbi gjenocid intelektual e fetar? A nuk po vuajmë ne sot një realitet i cili prodhoi individë të rinj nga një sistem që erdhi pikërisht nga një gjenocid i shumanshëm përfshirë edhe atë fetar?

Hapja e një debati të brendshëm për çështje kaq thelbësore ku i bëhet thirrje shumicës që të fshijë fenë e shumicës iniciuar nga ky i kurrgjësë, do të ketë fatin e pakicës së pakicës. Këta të kurrgjësë së bashku me këta të hiçgjësë duket se nuk e  kanë kuptuar akoma që sa më shumë presion të ushtrojnë ndaj virtytit aq më lart ai ngrihet. Ne nuk jemi një shoqëri që papritmas erdhi nga bota e kurrkundit dhe u instalua pa një profil të sajin. Vlerat e konsoliduara në ndërgjegjen shqiptare edhe pse të luhatura sot janë  thellë në vetëdijen e secilit.

Nuk është fatkeqësi për një popull nëse ka individë të kurrgjësë në mesin e saj, por fatkeqësi është nëse praktika, mendimet e tyre transformohen në lëndë përtypëse për opinionin publik.


                                                                                                             2010-07-16   

[         ]